Ευτυχισμένο βιβλίο, είναι το ανοιχτό βιβλίο.

8/1/12

Με ευχές για τον καινούριο χρόνο

Όσοι είν΄ οι σπόροι του ροδιού, τόσες σου στέλνω σκέψεις.
Ευχές ζεστές και όμορφες, στο θαύμα να πιστέψεις
πως θα ’ναι τούτη η χρονιά καλύτερη απ’ τις άλλες.
Θα ’χει λιγότερα λεφτά, χαρές όμως μεγάλες.
Στο δύο χιλιάδες δώδεκα, τόσες ευχές σου κάνω,
όσοι είν’ οι σπόροι του ροδιού και μία παραπάνω:
Σαν που ’ναι οι σπόροι μονιαστοί, φίλους να έχεις πλάι,
ρόδινη θα ’ναι κι η ζωή κι όμορφα θα κυλάει.
Ελένη Τσιάλτα

11/7/11

Παραμύθια στου καλοκαιριού τα σταυροδρόμια…

Στη λέξη "παραμύθι" χαίρονται οι μικροί και χαμογελούν οι μεγάλοι. Έχουμε πει πολλές φορές πόσο καλή συντροφιά είναι τα βιβλία, αλλά κι όταν βρίσκεται κάποιος να σου αφηγηθεί παραμύθι, είναι ευκαιρία μοναδική. Οι παραμυθάδες του τόπου μας, ξέρουν και μας ταξιδεύουν σε κόσμους μαγικούς κι αξέχαστους. Κι αν βρεθούμε κάπου κοντά τους, στα καλοκαιρινά βράδια που έρχονται, ας πλησιάσουμε κι ας ακούσουμε. Για να μην πω οτι το καλύτερο θα είναι να ξεκινήσουμε επίτηδες για τέτοιες συναντήσεις.

Να δούμε μερικές;

-Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011:
«Της θάλασσας τα κύματα θα φέρουν ιστορίες…» Παραμύθια της αρμύρας, λόγια μπλεγμένα στα δίχτυα των καιρών, καημοί του κόσμου που ταξίδεψαν στον αφρό των κυμάτων απ’ τα βάθη των ωκεανών, γεννήματα της θάλασσας και της ανθρώπινης ανάγκης που ακούμπησαν των νερών τα ρεύματα στις στεριές της Κέας (για ενήλικο κοινό)
Στα πλαίσια της 9ης Γιορτής Παραμυθιών, Κέα- Πηγή Ελληνικά και ώρα 21.30

-Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011
«Λαϊκά παραμύθια ενάντια στων σκοτεινών μνημονίων τις ψυχοφθόρες επο-χές…» (για ενήλικο κοινό) Ρέθυμνο-Κήπος του Αλή Βαφή, Παλιά πόλη και ώρα 21.00


-Παρασκευή 15 Ιουλίου 2011
«Της Τύχης τα καμώματα…Λαϊκά παραμύθια για όσους αναζητούν την τύχη τους κι εκείνους που τη βρίσκουν…» (για ενήλικο κοινό)
Ρέθυμνο-Κήπος του Αλή Βαφή, Παλιά πόλη και ώρα 21.00

-Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
«Πάρε τις λέξεις μου, δώσ’ μου το χέρι σου» Παραμύθια Αγάπης κι Έρωτα»
(για ενήλικο κοινό) Στα πλαίσια της 1ης Γιορτής Ιστορίων Αμαρίου Κρήτης
Πλάτανος Αμαρίου Ρέθυμνου και ώρα 21.00

-Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011
«Ιστορίες για εκείνους που αναζητούν κι αυτούς που βρίσκουν…" (για ενήλικο κοινό) Στα πλαίσια του Τριημέρου Αφηγήσεων «Μύθοι και παραμύθια στου Κέ-νταυρου τη ράχη-2011»
Άγιος Γεώργιος Πηλίου –Οικία Ζώη Δεμίρη, περιοχή Αγίου Αθανασίου και ώρα 21.30

-Κυριακή 8 Αυγούστου 2011
«Ελάτε να πούμε ψέματα δέκα σακιά γιομάτα!» (για παιδιά +6)
Στα πλαίσια του Τριημέρου Αφηγήσεων «Μύθοι και παραμύθια στου Κένταυρου τη ράχη-2011», Άγιος Γεώργιος Πηλίου- προαύλιο Ι. Ν Αγίου Γεωργίου και ώρα 21.30

-Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011
«Λαϊκά παραμύθια ενάντια στων σκοτεινών μνημονίων τις ψυχοφθόρες επο-χές…» (για ενήλικο κοινό) Άφησσος Πηλίου, Καφέ Μπαρ «Marabu» και ώρα 21.00

-Κυριακή 14 Αυγούστου 2011
«Λαϊκά παραμύθια ενάντια στων σκοτεινών μνημονίων τις ψυχοφθόρες εποχές» (για ενήλικο κοινό) Χόρτο Πηλίου, Ανοιχτό Θέατρο Ιδρύματος Γ. Αγγελίνη-Π. Χα-τζηνίκου και ώρα 21.00

-Τρίτη 16 Αυγούστου 2011
«Της θάλασσας τα κύματα θα φέρουν ιστορίες…» (για ενήλικο κοινό)
Άφησσος Πηλίου, Καφέ Μπαρ «ΟΑΣΙΣ» και ώρα 21.00

-Τετάρτη 17 Αυγούστου 2011
«Ελάτε να πούμε ψέματα δέκα σακιά γιομάτα!» (για παιδιά +6)
Κάτω Γατζέα Πηλίου, Αυλή Οικίας Γεωργούδη και ώρα 19.00

-Τετάρτη 17 Αυγούστου 2011
«Της θάλασσας τα κύματα θα φέρουν ιστορίες» (για ενήλικο κοινό)
Κάτω Γατζέα Πηλίου, Αυλή Οικίας Γεωργούδη και ώρα 21.00

-Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011
«Ιστορίες για εκείνους που αναζητούν κι αυτούς που βρίσκουν…» (για ενήλικο κοινό), Κισσός Πηλίου, Καφεοινοποτείον «Σχολαρχείον» και ώρα 21.00 Ο αφηγητής Δημήτρης Προύσαλης καλεί τους φίλους των παραμυθιών να τον συνα-ντήσουν στις βραδιές αφήγησης ιστοριών που διοργανώνονται φέτος το καλοκαίρι σε νησιά, βουνά και παραλίες. Θα μοιραστεί λαϊκά παραμύθια απ’ τα πέρατα του κό-σμου και τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, κουβέντες-παιδιά γεννήματα πολλών αν-θρώπων, ιστορίες με τη σοφία του χτες που καλωσορίζουν το ανήσυχο σήμερα λοξο-κοιτώντας πάντα ένα καλύτερο αύριο…


Ο Δημήτρης Προύσαλης είναι μέλος του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών και του ΠΟΦΑ (Πανελλήνιος Όμιλος Φίλων της Αφήγησης).

Καλό και παραμυθένιο καλοκαίρι σε όλους.

1/5/11

Πρωτομαγιά σήμερα


Ξημέρωσε συννεφιασμένη η Πρωτομαγιά. Κρύο δεν κάνει αλλά ψιλοβρέχει. Άνοιξα το blogaki για να γράψω μερικά πράγματα για τούτη τη μέρα, αλλά (όπως συμβαίνει συχνά) έκανα μια βόλτα στο διαδίκτυο.
Βρήκα μια πολύ όμορφη ανάρτηση, από τα παιδιά του 12/θέσιου Δημοτικού Νέας Μαγνησίας, που αξίζει να τη διαβάσει κανείς. Λέω λοιπόν να περάσουμε από τη διεύθυνση http://dsnmag.blogspot.com και να δούμε από κοντά τί έγραψαν εκεί, για την Πρωτομαγιά.
Καλό μήνα

13/4/11

Βραβείο "Πηνελόπη Μαξίμου" σε βιβλίο βραχείας φόρμας για παιδιά

Ή μικρή ροδιά και ο φίλος της, ευχαριστούν όσους διάβασαν με αγάπη το βιβλίο. Εδώ, είναι ένα απόσπασμα από το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής:

"Από τα 48 βιβλία που κατατέθηκαν στο φετινό διαγωνισμό του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το βραβείο «Πηνελόπη Μαξίμου», η Κριτική Επιτροπή αποφάσισε ομόφωνα να απονείμει βραβείο στη συγγραφέα Ελένη Τσιάλτα για το βιβλίο της Η ροδιά και ο χιονάνθρωπος από τις εκδόσεις Πορτοκάλι.
Μια ιστορία τρυφερή, αισθαντική, δοσμένη με ρομαντισμό και μ’ ένα λόγο πέρα για πέρα ποιητικό, που μιλά για τη φιλία, την αυταπάρνηση και την ανιδιοτελή αγάπη, μια αγάπη που δε ζητά ανταλλάγματα, αλλά μόνο προσφέρει. Το γλωσσικό ύφος εξαιρετικό, διέπεται από λυρισμό και ευαισθησία και είναι προικισμένο με λέξεις καλοδουλεμένες, μία-μία διαλεγμένες στην κατάλληλη θέση η καθεμιά, έτσι που το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Μια ιστορία, με την οποία εντέλει η συγγραφέας καταφέρνει να τέρψει, να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη και να ικανοποιήσει τις υψηλές του προσδοκίες.
Τα θερμά μας συγχαρητήρια στη συγγραφέα!"

3/4/11

Βραβείο Κύκλου Παιδικού Βιβλίου 2011


Όμορφα νέα: Η ροδιά και ο χιονάνθρωπος εδώ και 24 ώρες, φόρεσαν την τιμητική κορδέλλα που γράφει "Βραβείο Κύκλου Παιδικού Βιβλίου".
Νοιώθεις συγκίνηση όταν βραβεύεται ένα κείμενό σου. Γι αυτό το βιβλίο μου, έκανε μια πάρα-πάρα πολύ ωραία εικονογράφηση, η Εύα η Καραντινού. Εύα, σ΄ευχαριστώ και μέσα απ' την καρδιά μου, από το μπλογκάκι μου.

2/4/11

2 Απριλίου - Παντού στον κόσμο, τα βιβλία έχουν την τιμητική τους. Ή, τα βιβλία, έχουν παντού στον κόσμο την τιμητική τους;



Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν γεννήθηκε στις 2 Απριλίου, το 1805

Την ημέρα αυτή, την καθιέρωσε το 1966 η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, ως παγκόσμια ημέρα εορτασμού των παιδικών βιβλίων. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.
Το 2011 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Εσθονίας. Το μήνυμα το έγραψε η πολυβραβευμένη Εσθονή συγγραφέας Aino Pervik, που γεννήθηκε στην Εσθονία το 1932. Έχει γράψει 47 βιβλία για παιδιά.

Το βιβλίο θυμάται, της Aino Pervik
“Όταν ο Αρνο και ο πατέρας του έφτασαν στο σχολείο, τα μαθήματα είχαν ήδη αρχίσει.”
Στην πατρίδα μου την Εσθονία όλοι σχεδόν ξέρουν απ’ έξω αυτή τη φράση. Είναι η πρώτη γραμμή από ένα βιβλίο με τίτλο Η Άνοιξη. Κυκλοφόρησε το 1912 και ήταν γραμμένο από τον Εσθονό συγγραφέα Oskar Luts (1887 – 1953).
Η Άνοιξη μιλάει για τη ζωή των μαθητών ενός ενοριακού σχολείου στην Εσθονία στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Oskar Luts έγραφε για τη δική του παιδική ηλικία. Ο Arno του βιβλίου είναι στην πραγματικότητα ο Oskar Luts όταν ήταν παιδί.
Οι ερευνητές μελετούν παλιά ντοκουμέντα και με βάση αυτά γράφουν την ιστορία των βιβλίων. Τα ιστορικά βιβλία μιλούν για περιστατικά που έχουν συμβεί, αλλά σ’ αυτά τα βιβλία δεν είναι πάντα ξεκάθαρο πώς ήταν η ζωή των κοινών ανθρώπων.
Τα βιβλία με διηγήματα θυμούνται πράγματα που δεν μπορεί να βρει κανείς σε παλιά ντοκουμέντα. Για παράδειγμα, δεν μπορούν να μας πουν πώς σκεφτόταν ένα παιδί σαν τον Αρνο όταν πήγαινε σχολείο πριν από εκατό χρόνια, ή τι ονειρεύονταν τα παιδιά εκείνο τον καιρό, τι τα φόβιζε ή τι τα έκανε να νιώθουν ευτυχισμένα. Το βιβλίο θυμάται επίσης τους γονείς των παιδιών, θυμάται σε ποιους ήθελαν να μοιάσουν τα παιδιά τους και τι μέλλον προσδοκούσαν γι’ αυτά.
Μπορούμε βέβαια και σήμερα να γράψουμε βιβλία για παιδιά μιας παλιάς εποχής και συχνά τέτοια βιβλία είναι συναρπαστικά. Ωστόσο ένας σύγχρονος συγγραφέας δεν μπορεί να ξέρει πραγματικά τις μυρωδιές και τις γεύσεις, τους φόβους και τις χαρές του μακρινού παρελθόντος. Ο σύγχρονος συγγραφέας γνωρίζει ήδη τι επακολούθησε και πώς εξελίχθηκε το μέλλον των ανθρώπων.
Το βιβλίο θυμάται το χρόνο που γράφτηκε.
Από τα βιβλία του Καρόλου Ντίκενς μπορούμε να καταλάβουμε πώς ήταν πραγματικά η ζωή ενός αγοριού στους δρόμους του Λονδίνου στα μέσα του 19ου αιώνα – τον καιρό του Ολιβερ Τουίστ. Με τα μάτια του Ντέιβιντ Κόπερφιλντ (τα μάτια του Ντίκενς εκείνη την εποχή) βλέπουμε όλων των ειδών τους χαρακτήρες που ζούσαν στην Αγγλία στα μέσα του 19ου αιώνα – πώς ήταν οι σχέσεις τους και πώς οι σκέψεις και τα συναισθήματά τους επηρέαζαν τις σχέσεις αυτές. Επειδή ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ ήταν σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος ο Κάρολος Ντίκενς, δεν είχε ανάγκη ο Ντίκενς να φανταστεί αυτά που έγραφε, τα ήξερε ήδη. Κι ακόμα, από ένα βιβλίο είναι που ξέρουμε πώς ήταν για τον Τομ Σόγιερ, τον Χάκερλμπερι Φιν και το φίλο τους τον Τζιμ να ταξιδεύουν στον ποταμό Μισισιπή στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο Μαρκ Τουέιν έγραψε για τις περιπέτειές τους. Γνώριζε πολύ καλά τι σκέφτονταν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης για τους άλλους, γιατί ζούσε ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους. Ήταν ένας από εκείνους.
Στα έργα τα λογοτεχνικά, οι πιο ακριβείς περιγραφές προσώπων του παρελθόντος είναι εκείνες που γράφτηκαν την εποχή που ζούσαν ο ι παλιοί εκείνοι άνθρωποι.
Το βιβλίο θυμάται.
Η συγγραφέας Aino Pervik.

Όταν μιλάμε για παιδικό βιβλίο, έχουμε πάντα στο νου μας οτι τον ίδιο σημαντικό ρόλο με τον συγγραφέα, παίζει και ο εικονογράφος. Παιδί και εικόνες, πάνε χέρι-χέρι.
Την αφίσα για το μήνυμα της IBBY (είναι η Διεθνής Οργάνωση για το παιδικό βιβλίο, όπως είπαμε),τη φιλοτέχνησε ο Εσθονός εικονογράφος Jüri Mildeberg, που γεννήθηκε στο Ταλίν το 1965. Έχει εικονογραφήσει ώς τώρα 20 βιβλία κι έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις. Οι εικονογραφήσεις του εκπέμπουν ζεστασιά, χιούμορ και μυστήριο.

Μερικές από τις εικονογραφήσεις του:









Όσο για την μετάφραση του μηνύματος, τη χρωστάμε στην αγαπημένη συγγραφέα Λότη Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου. Τιμήθηκε με τo Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας της Ακαδημίας Αθηνών, με δύο Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου, με τιμητικά διπλώματα από τo Πανεπιστήμιο της Padova και τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, καθώς και με δέκα ακόμη πανελλήνια βραβεία. Έργα της έχουν μεταδοθεί από τo ραδιόφωνο και την τηλεόραση κι έχουν μεταφραστεί στα ιαπωνικά, στα αγγλικά, στα αλβανικά και στα κορεατικά.

1/4/11

2 Απριλίου Παγκοσμια ημέρα γιορτής του παιδικού βιβλίου

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ αυτό το σπίτι στη Δανία, ζούσε ένας παπουτσής, που το 1805 απόκτησε έναν γιό. Ήταν 2 Απριλίου. Ο παπουτσής πέθανε νωρίς, αφήνοντας τη γυναίκα του και το γιό του τον Χανς, πολύ φτωχούς.Το μικρό αγόρι προσπάθησε να μάθει τη δουλειά του πατέρα του αλλά δεν είχε κλίση ούτε σ΄ αυτήν ούτε στο ράψιμο ούτε σε κάτι ανάλογο.

Εκείνο που του άρεσε πάρα πολύ, ήταν το θέατρο και το γράψιμο. Ηθοποιός δεν κατάφερε να γίνει, γιατί ως νεαρός ήταν πολύ άσχημος και αδύνατος. Τόσο που δεν άρεσε καθόλου το παρουσιαστικό του. Άρχισε μαθήματα μουσικής, γιατί είχε πολύ ωραία φωνή αλλά αρρώστησε κι έχασε τη φωνή του. Αφιερώθηκε στο γράψιμο. Αυτό άρεσε πάρα πολύ. Αγαπήθηκε και τιμήθηκε με τον καιρό. Είχε αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία στη χαρτοκοπτική. Έκανε ταξίδια στον κόσμο, (επισκέφτηκε μάλιστα και την Ελλάδα), έγραψε θεατρικά έργα, έγραψε και παραμύθια. Μέχρι τα 80 του χρόνια, κατάφερε να μας αφήσει καταπληκτικά κομμάτια όπως: Η βασίλισσα του χιονιού, η βοσκοπούλα κι ο καπνοδοχαθαριστής, το αηδόνι του αυτοκράτορα, η μικρή γοργόνα, ο μικρός μολυβένιος στρατιώτης, η τοσοδούλα, η βασιλοπούλα και το μπιζέλι και άλλα πολλά ακόμα.

23/2/11

Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Γυναικείας Λογτεχνικής Συντροφιάς 2011

Πέρασε πολύς καιρός που δεν άνοιξε το μπλογκάκι. Από τα Χριστούγεννα, φτάσαμε κιόλας στις Απόκριες. Το blogaki spiral που απευθύνεται στα παιδιά, θα μεταμφιεστεί για λίγο, σε μπλογκ για μεγάλους, ίσα-ίσα για να χωρέσει μια ανάρτηση που ίσως ενδιαφέρει πολλούς. Ίσως ενδιαφέει τους μεγάλους που θέλουν να γράψουν για παιδιά. Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, είναι έτοιμη να υποδεχτεί τα κείμενα και τις συμμετοχές όσων θελήσουν να πάρουν μέρος στους διαγωνισμούς της.



ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 56ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ 2011

Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά προκηρύσσει τον 56ο πανελλήνιο διαγωνισμό της για τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά.
Τα έργα πρέπει να είναι λογοτεχνικά, προσεγμένα στη γλώσσα, να εμπνέουν αισιοδοξία και πίστη για τη ζωή και να κινούνται μέσα στην ελληνική πραγματικότητα.

Οι κατηγορίες στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν οι υποψήφιοι, είναι οι ακόλουθες:

1. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΨΥΧΟΓΙΟΣ, 800 Ευρώ.
Μυθιστόρημα με ελεύθερο θέμα για παιδιά 9-12 ετών.

2. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΕΔΡΟΣ, 800 Ευρώ.
Μυθιστόρημα, για εφήβους και νέους που να θίγει κάποια από τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας, με τρόπο υπεύθυνο αλλά χωρίς διδακτισμό..

3. Βραβείο Ιεράς Μητροπόλεως Ν. Σμύρνης, 500 Ευρώ.
Μυθιστόρημα με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού».

4. Βραβεία Ελένης Μαυρουλίδου Δάβαρη και Βίλμας Μαυρουλίδου-Σαλιβέρου, εις μνήμην Λούλας και Ηλία Μαυρουλίδη και Λιλής Γιαννέτσου.
α) Μυθιστόρημα για παιδιά 9-12 ετών, με θέμα «Θησαυροί της Ελληνικής γης». 500 Ευρώ
β) Βραβείο θεατρικού έργου, 500 Ευρώ.
Θεατρικό έργο για εφήβους με θέμα προβλήματα που απασχολούν την ηλικία αυτή.
ΣΗΜ.:Τα θεατρικά έργα πρέπει να ανταποκρίνονται σε μια θεατρική παράσταση. Να είναι χωρισμένα σε πράξεις, σκηνές να υπάρχουν σκηνικές οδηγίες, διάλογοι, δράση, εντάσεις, συγκρούσεις και θεατρικά αποδεκτή ολοκλήρωση του έργου.. Τα σχολικά σκετς αποκλείονται.

5. Βραβεία Λούλας Παπιδάκη-Πιπίνη εις μνήμην Δημητρίου και Αθανασίας Παπιδάκη και Αντωνίου Πιπίνη.
α) Ποίηση, 500 Ευρώ.
Συλλογή 25 ποιημάτων για παιδιά του δημοτικού σχολείου.
β) Μονογραφία για το έργο Έλληνα συγγραφέα ή ποιητή της παιδικής λογοτεχνίας, πλήρως τεκμηριωμένη με στοιχεία, βιογραφικά, θεματικής, ύφους, τεχνοτροπίας κ.λ.π.) 500 Ευρώ.

6. Βραβείο εκδ. οίκου Πατάκη, 500 Ευρώ.
Μία Ιστορία βραχείας φόρμας, όχι παραμύθι, έκτασης 300-900 λέξεων, που να απευθύνεται σε παιδιά 1ης σχολικής ηλικίας (6-8 ετών). Οι πρωταγωνιστές να είναι συνομήλικοι των παιδιών-αναγνωστών. Τα θέματα να είναι σύγχρονα, μέσα από την καθημερινότητά τους και να καθρεφτίζουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς των παιδιών αυτής της ηλικίας.

7. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΠΑΤΑΚΗ, 300 Ευρώ σε βιβλία.
Απονέμεται σε σχολικό. Έντυπο, περιοδικό ή εφημερίδα το οποίο εμφανίζει περιοδικότητα στη διάρκεια μιας σχολικής χρονιάς. Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες να αποστείλουν από 5 αντίτυπα όλων των τευχών της σχολικής περιόδου 2010-11. Επιπλέον, στο διευρυμένο πλαίσιο των σχολικών εντύπων, γίνονται δεκτά ημερολόγια και έντυπα που αποτυπώνουν σχολικές δραστηριότητες (περιβαλλοντικά προγράμματα, αγωγή υγείας, ευρωπαϊκά προγράμματα κ.ά.)


8. Βραβείο ΤΑΤΙΑΝΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, τιμητικό και όχι χρηματικό.
Απονέμεται σε συγγραφείς για το σύνολο του έργου τους ή για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη και προώθηση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.
Αθλοθέτες Νίκος Αδαμαντιάδης και Σμαράγδα Αδαμαντιάδη.


ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

1. Όλα τα έργα υποβάλλονται με ψευδώνυμο και σε πέντε αντίτυπα.
Επίσης πρέπει να είναι δακτυλογραφημένα με μέγεθος γραμμάτων 12. Σε μικρότερο σφραγισμένο φάκελο αναγράφεται το πραγματικό όνομα, το τηλέφωνο το mail και η ταχυδρομική διεύθυνση του συγγραφέα. Οι φάκελοι δεν ανοίγονται παρά μόνο σε περίπτωση διάκρισης του διαγωνιζομένου. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες παραμένουν άγνωστοι. Τα έργα που θα σταλούν χωρίς να τηρούν τους παραπάνω όρους της προκήρυξης δεν θα κριθούν.
Κάθε διαγωνιζόμενος έχει δικαίωμα συμμετοχής σε δύο διαφορετικές κατηγορίες, μόνο.
2. Στο φάκελο να αναγράφεται οπωσδήποτε σε ποιον διαγωνισμό και κατηγορία συμμετέχει ο/η υποψήφιος/α.
3. Οι βραβευμένοι υποχρεούνται να δώσουν για έκδοση το έργο τους στον εκδοτικό οίκο που αθλοθέτησε το βραβείο.
4. Αποκλείονται από το διαγωνισμό όσοι έχουν ήδη βραβευτεί ή επαινεθεί τρεις φορές από την Γ.Λ.Σ. καθώς και εκείνοι που διακρίθηκαν για το ίδιο κείμενο σε άλλο διαγωνισμό στην Ελλάδα ή στην Κύπρο.
5. Τρία αντίτυπα των βραβευμένων βιβλίων, όταν εκδοθούν, πρέπει να στέλνονται στη Γ.Λ.Σ. για το αρχείο της.
6. Σε όλες τις κατηγορίες μυθιστορήματος, η έκταση δεν θα πρέπει να είναι μικρότερη από 75-80 σελίδες.

ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΡΓΩΝ

1η Οκτωβρίου 2011 .

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν τηλεφωνικά ή ηλεκτρονικά με τις κυρίες:

Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου 210 6917708, 22940 75455
Ελένη Τσιάλτα 210 7757233 E-mail: tsialtaeleni@gmail.com
Ίλια Λιόκη 210 6011822 E-mail: lioki21@otenet.gr
Σούλα Ροδοπούλου 210 6434838

Απαραίτητος όρος, τα κείμενα να σταλούν με απλό ταχυδρομείο. Να μην σταλούν με ταχυμεταφορές ή συστημένα

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ:
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
Μπουμπουλίνας 28, Τ.Κ. 10682 ΑΘΗΝΑ

Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 2011 στη Στοά του Βιβλίου, στην Αθήνα.



ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

16/12/10

Ένα κόκκινο σκουφί στο διαδίκτυο...

Πάει καιρός που δεν άνοιξε το μπλοκάκι. Τόσος καιρός, που ήρθε ένα παράπονο και θρονιάστηκε καταμεσίς στις σελίδες του. Άρχισε κιόλας να ζηλεύει, επειδή καταλάβαινε πως κάπου αλλού κάθομαι και γράφω. Πως κάποιες άλλες σελίδες γεμίζω αυτόν τον καιρό κι εκείνο το αφήνω να περιμένει υπομονετικά.
Μέχρι να του αφιερώσω λοιπόν το χρόνο που του αξίζει, του έφερα μια εικόνα, να έχει ν' ασχολείται μαζί της. Το μοναχικό σκουφάκι. Θα έπεσε του Άγιου Βασίλη πάνω στη φούρια του και δεν θα το πήρε είδηση. Ποιός θα μαζέψει το σκουφί; Πώς θα το επιστρέψει στον κάτοχό του; Τί θα κάνει εκείνος αν δεν το ξαναβρεί; Ξέρει να το ψάξει στο διαδίκτυο;

20/9/10

Το καλοκαίρι τέλειωσε;


Άφησα πίσω μου τη μικρή πόλη δίπλα στη θάλασσα και γύρισα στην Αθήνα για λίγες μέρες. Το έκανα αυτό με βαριά καρδιά. Τα νερά είναι ακόμα πολύ χλιαρά, οι βαριές ζέστες έχουν μείνει πίσω και ο Σεπτέμβρης είναι ο πιό γλυκός μήνας του χρόνου. Αν δεν είχα εκείνες τις υποχρεώσεις...
Να όμως που χτύπησαν τα πρώτα τηλεφωνήματα: Καλωσήρθατε / πώς περάσατε / καιρό είχαμε να σας δούμε / θα περάσω να σας δω και τέτοια. Μπορεί να ακούγονται τόσο συνηθισμένες οι κουβέντες ετούτες, όμως φέρνει χαρά να είσαι ξανά με ανθρώπους και πράγματα που αγαπάς.
"Μα... κι εκεί που ήσουν μέχρι τώρα, είχες ανθρώπους και πράγματα που αγαπάς" μου λέει ο εαυτός μου. Τελικά, μήπως το "καλά" βρίσκεται παντού όπου αγαπάμε και μας αγαπούν, όποια εποχή κι αν έχουμε;

Τα σχολεία άνοιξαν, το μπλογκάκι τεμπελιάζει ακόμα


Αύριο τελειώνει το καλοκαίρι. Αυτό ισχύει επίσημα στο ημερολόγιο και φέρνει κι ένα μικρό τσίμπημα μέσα μας, όταν το ακούμε. Έχουμε συνδέσει το φθινόπωρο με ένα "τέλος εποχής" που δεν μας αρέσει, ίσως επειδή στην πατρίδα μας το καλοκαίρι είναι συνώνυμο των διακοπών, που σε ποιόν δεν αρέσουν. Ειδικά για τους μαθητές, τέλος καλοκαιριού = αρχή σχολείων.
Όταν πήγαινα κι εγώ στις μικρές τάξεις, μας είχαν μάθει ένα παιδικό τραγούδι που έλεγε "...αγαπώ το σχολειό μου και το έχω σπιτικό μου... όλα, όλα τα παιδιά, πάντα με καλή καρδιά". Όχι μόνο δεν ήξερα κανένα παιδί που να συμφωνούσε, αλλά σκεφτόμουν πόσα τερτίπια σκαρφίζονται οι μεγάλοι για να κουκουλώσουν αυτό που όλα τα παιδιά ξέραμε: Το σχολείο δεν μας ενθουσίαζε.
Ωστόσο πιάνω συχνά τον εαυτό μου να θυμάται με πολλή αγάπη εκείνες τις μέρες κι αναρωτιέμαι τώρα πιά, τί είναι αυτό που με κάνει να γυρίζω πίσω. Που με κάνει να συναντάω με απερίγραπτη ευχαρίστηση όσες παλιές συμμαθήτριες μπορώ ακόμα να βρίσκω, να χαμογελάω όταν ξεθάβω σχολικές φωτογραφίες και να συγκινούμαι όταν ανασκαλεύω παλιά σκονάκια ή σκίτσαρισμένες σελίδες βιβλίων.
Ε, λοιπόν, η σχολική ζωή δεν ήταν μονάχα οι στιγμές που έπεφτε σιωπή αγωνίας κάθε φορά που άνοιγε ο κατάλογος. Ούτε το βιαστικό ξεφύλλισμα, στο διάλειμμα πριν απ' την επόμενη ώρα. Η σχολική ζωή ήταν όλα τα άλλα. Όλα εκείνα που δεν θυμάμαι λεπτομερώς ένα προς ένα αλλά που με κάνουν να κοιτάζω απ' το μπαλκόνι μου τους μαθητές που ξεκινούν αυτές τις μέρες και να αναρωτιέμαι πώς νοιώθουν.

10/5/10

Κυριακή 9 του Μάη, γιορτή των μανάδων

Ήτανε χτες η γιορτή της μητέρας. Θα ήθελα να είχα βρει χρόνο να γράψω εδώ δυό λόγια γι αυτό. Ίσως και να βάλω μια φωτογραφία με κάποια λουλούδια. Όμως χτες είχαμε βαφτίσια στο σπίτι. Κι εγώ δεν άνοιξα καν, τον υπολογιστή.
Θα έγραφα κάτι για τα παιδιά και τις μαμάδες, κάτι για τη γιορτή αυτή, κάτι σαν τόσα που γράφονται κάθε χρόνο. Αλλά δεν πρόλαβα, και σήμερα είναι μια άλλη μέρα. Θεωρητικά, έχασα την ευκαιρία.
Όμως τούτη τη στιγμή, έτσι καθώς είμαι μπροστά στον υπολογιστή και χωρίς εσύ να το ξέρεις, μαμά, θέλησα να σου γράψω κάτι που δεν θα διαβάσεις, μιας κι εσύ δεν κατέχεις από οθόνες και μπλογκς. Εσύ χαμογελάς μονάχα όταν μας βλέπεις να πληκτρολογούμε με μανία,και κάνεις ησυχία για να μη μας διακόψεις. Εσύ περιμένεις υπομονετικά να τελειώσουμε και ίσως στο βάθος να νοιώθεις και περήφανη που φτάσαμε να ξέρουμε πράγματα που ποτέ σου δεν πλησίασες.
Κάποιες φορές αναρωτιέμαι πόσες ώρες περνάς μόνη σου, τώρα που παιδιά κι εγγόνια μεγάλωσαν και "έχουν τα δικά τους". Κι άλλες φορές πάλι, με τα διάφορα που καταπιάνομαι, ξεχνάω ακόμα και ν' αναρωτηθώ. Και τότε, απ' την μισόκλειστη πόρτα του χώρου δουλειάς, έρχεται και τρυπώνει η μυρωδιά της σπανακόπιτάς σου: "Ε, παιδάκι μου, σας την έφτιαξα μπας και γλυτώσετε λίγη ώρα, να ξεκουραστείτε..."
Σε κοιτάζω που βγαίνεις απ' το δωμάτιο. Καμιά σβελτάδα στο βήμα σου. Καμιά βιασύνη στις κινήσεις σου. Και τα χέρια σου έχουν κηλίδες καφετιές. Πόσες φορές μας χάιδεψαν αυτά τα χέρια σου, μαμά. Πόσες φορές έπλασαν, κούμπωσαν, έτριψαν, έσφιξαν, σήκωσαν, στη ζωή σου; Στη ζωή μας!
9 Μαίου,η γιορτή της μητέρας! Στη χτεσινή μέρα, μιλούσαν για σένα. Για σας. Για τις μάνες. Ήταν μια μέρα απ' τις πολλές. Από τις τόσες και τόσες που θέλω να σου πω "Χρόνια σου πολλά μαμά" κι ας μην κρατάω λουλούδια στα χέρια μου. Πιάνω ένα χαρτάκι πάνω απ' το γραφείο. Είναι λευκό.

"Μαμά σ' αγαπώ" γράφω πάνω του και το κολλάω στον καθρέφτη σου.

Και του χρόνου!

30/4/10

Πρωτομαγιά 2010

Στη Θεσσαλονίκη, η Εύα είχε κρεμάσει μια γλάστρα στο παράθυρο και μας περίμενε.Υπήρχε άφθονο πράσινο στον κήπο και στη γειτονιά. Ωστόσο τούτο το χρώμα, είναι από τα αγαπημένα μου. Πώς να μην το "κρεμάσω" στο μπλογκάκι, να υποδεχτεί το Μάη!